Afgelopen woensdag was de grote dag, eenmaal op Schiphol bedenk je je dat het eigenlijk te makkelijk gaat en ja hoor, dan gaat het fout. Het vliegtuig was overboekt en ik werd op de wachtlijst geplaatst. Ze kunnen je dan helemaal niets zeggen totdat ongeveer iedereen ingechecked is en aangezien dat tegenwoordig ook vanuit thuis kan betekend dit wachten totdat iedereen die er is, in het vliegtuig zit. Je zit dan eenzaam op een het randje van een stoel bij de gate te wachten terwijl iedereen met een gelukkig gezicht in de rij staat te wachten. Aan de andere wachtende te zien waren er nog een vijftal andere gelukkigen die ook op de wachtlijst geplaatst waren en minstens zo zenuwachtig waren als dat ik was. Een kleine twintig minuten voordat de vlucht zou vertrekken kwam het verlossende woord, we konden allemaal mee. En omdat ik de enige was die geen spijkerbroek droeg en er niet voldoende plaatsen in economy class waren, mocht IK business class vliegen! Er is zoveel beenruimte dat je uit de stoel moet komen om bij de spullen achterop de stoel voor je te komen. Alles is verstopt in de armleuningen van de stoel wat ook een "bed" kan worden. Je krijgt een 3 gangen diner met sint jacops schelpen en een bonbon na! Ik heb genoten, de vlucht ging prima en zelfs de half uur vertraging die we hadden opgelopen bij vertrek werd goedgemaakt. Vijf minuten voor tijd waren we op Pierre Elliot Trudeau Airport te Montreal.
Gilles Fontaine, mijn begeleider hier, stond me op te wachten met een "Welkom Lieke" bordje, en pas toen hij me vroeg of "welkom" goed gespelt was drong het tot mij door dat hij me in het Nederlands had begroet. Hij had ruim 3 uur op het internet gezocht voor de correcte spelling. Gilles is super enthousiast, erg aardig en niet te stoppen. We zijn direct naar de uni gereden (wat enige tijd duurde vanwege de spits), daarna naar mijn appartement wat enorm is, vervolgens zijn we ergens gaan eten en daarna nogmaals naar de uni om me te laten zien hoe ik bij mijn kantoor kon komen.
Mijn appartement is geweldig, het is een kleine 20 minuten lopen tot aan de uni, 5 min tot aan de winkelstaart. Mijn huisbaas, Sava, woont ook in het pand, maar dan op de begane grond. En twee andere andere families op de verdiepingen erboven. Ik bewoon het souterrain! Het is volledig gemeubileerd, de keuken is volledig ingevuld en Sava had zelfs ontbijt voor me gekocht!
Afgelopen vrijdag ben ik voor het eerst, even, op de uni geweest. Gilles had een pakketje artikelen voor me samengesteld om te lezen, maar als ik het allemaal zo wil doorlezen dat ik elk detail snap, dan ben ik de komende 5 weken wel zoet. Maar ik heb wel mijn eigen ster: PG 1605 +072. En bij deze schrijf ik een wedstrijd uit: Wie de leukste, schattigste, grappigste etc. niknaam voor mijn ster bedenkt krijgt een kaartje vanuit Canada en een eervolle vermelding in mijn scriptie.
Vandaag ben ik maar richting het centrum gemetroot om sokken te kopen, en natuurlijk ben met vanalles en nog wat thuis gekomen, behalve sokken:) Maar het was heerlijk weer en de halve stad was in touw dus het was heerlijk mensen kijken. Zondag vrees ik dat ik artikelen moet lezen. Maar dat is minder erg dan dat het lijkt, aangezien ik nu toch ook wel wil beginnen met mijn "onderzoek". Als ik daadwerkelijk iets nuttigs vind dan vond Gilles dat ik in juli maar naar een conferentie in Duitsland moest gaan om dit te melden... We zien het wel, dat ligt (voor mij) wat ver in de toekomst.
Dan nu nog even wat bereikbaarheidgegevens:
post kan gestuurd worden aan (en post is leuk!):
4300 rue Eduard Montpetit
Montreal, Quebec
Canada H3T1L1
bellen mag ook
via skype: liekevanspaandonk
via de vaste telefoon: +1 514 731 8925
Dan nu nog de foto's
"Mijn" straat en huis
De universiteit van Montreal en een van de vele eekhoortjes die ik hier al gezien heb.
