Cacti
Cacti
Cacti
en palmbomen
zondag, november 19, 2006
vrijdag, november 17, 2006
Bigalow Bigalow Bigalow
Wat maakt het ook uit, ik was toch niet van plan om een terroristische aanslag te plegen. Maar toch, het voelt niet prettig om te weten dat de USA nu zowel mijn vingerafdrukken heeft als een foto van mij. Eentje waarvoor mijn haar geen zin had om goed te gaan zitten en de slaap nog in mijn oogjes zat. De enige tijd dat ze me daarop kunnen identificeren is als ze me tussen 2 en 7 uur ‘ s ochtends van mijn bed af lichten! Het blijft een vreemd land. Na 3 keer op verschillende papiertjes mijn verblijfadres in de staten te hebben geschreven moest de incheckmevrouw het ook nog in de computer zetten. Vervolgens mocht ik doorlopen naar custums. Daar (nog steeds met al mijn bagage) wordt je begroet met een “welcome to the United States of America” terwijl we volgens mij nog steeds in Canada zijn… De meneer die mij interviewede (het was erg rustig en ik had geen haast) vond het maar wat grappig dat ik Nederlands was, momenteel in Canada woonde en de komende twee weken naar de Verenigde Staten ging. We hebben gezellig gebabbeld, mijn vingerafdrukken en die afschuwelijke foto genomen. Hij vond het ook maar wat leuk dat ik fysica studeerde, maar volgens mij was zijn engels minder goed dan hij deed voorkomen aangezien hij er heilig van overtuigd was dat ik “a physician” werd. Vervolgens was er natuurlijk nog de vraag hoeveel talen ik sprak en bleek de beste man enkele zinnen Duits te spreken. Het was dat hij nog geen koffiepauze had, maar anders was hij waarschijnlijk een bakkie leut mee gaan drinken.
De vlucht naar Chicago ging goed, niets speciaals, het vliegveld is een stuk drukker dan het vliegveld in Montreal en gelukkig hebben ze ook hier weer een starbucks. Dat mag ik wel! Strakjes het tweede deel van mijn reis en dan hoop ik weer eens de zon te kunnen zien.
De man naast mij in de vlucht van Chicago naar Tucson was volgens mij een beetje van de kaart. Een half uur na het begin van de vlucht vraagt hij me: ga jij ook naar Tucson? Nee, tuurljk niet, ik stap halverwege uit... Maar ach, we kunnen niet allemaal zo slim zijn!
Nu, ruim 2 dagen later, kan ik zeggen dat ik netjes ben aangekomen in Tucson, Arizona. Het hotel was 3 minuten van het vliegveld af, de eerste nacht is rustig verlopen al moest ik me mentaal en lichamelijk toch wel een beetje voorbereiden op dat wat komen zou gaan. Niet te vroeg gaan slapen en lang uitslapen. Het continentaal ontbijt heb ik dan ook overgeslagen in het hotel en ben direct doorgegaan naar de diner aan de andere kant van de weg om wafels te eten. Ging prima. Niet al te veel later werd ik opgehaald door Betsy Green, werkzaam aan de universiteit van Arizona en diegene die mij uit ging leggen hoe ik vriendjes moet zijn met een telescoop. Na een snelle stop bij de supermarkt en het random dingen in het karretje leggen aangezien we snel moesten vertrekken en ik genoeg eten mee moest nemen om 5 volle dagen op de berg door te brengen zonder boodschappen te kunnen doen, zijn we door gereden naar Mount Bigalow. Thuis van de 61 inch telescoop die we de komende 9 nachten op 1 ster gaan richten:FOPer. De intensiteit van deze ster is variabel in de tijd en het enige wat wij dus doen is kijken wat de intensiteit is op elk punt van de nacht om een mooi plaatje te krijgen van zijn gedrag gedurende al deze dagen. Het allerleukste is dat hij een hele lange tijd erg laag in intensiteit is (zeker 5 dagen) en dan ineens (binnen een paar uur) een factor 100.000 sterker wordt om vervolgens in een dag of 2 af te zakken tot zijn laagste punt om daar weer 5 dagen te blijven. Hij is nu al 4 dagen zwak, dus we hopen dat hij binnenkort omhoog schiet. En natuurlijk dat dit gedurende de nacht gebeurt zodat we het ook kunnen zien gebeuren.
Mijn schema is nu: opstaan om 14.00 uur, dan bij de telescoop gaan kijken of alles ok is, data reduceren, een uurtje buitenspelen (het is prachtig). Vervolgens weer naar de telescoop om voorbereidingen te treffen voor de avond, en zodra de schemer invalt beginnen we (rond een uur of 17.30) totdat we om 5.30 's ochtends de metingen stopzetten, de telescoop weer in zijn begin positie zetten en om 6.00 uur in bed kunnen ploffen. Maar ach, na twee nachten kan ik zeggen dat ik het nog steeds leuk vind, vooral ook omdat ik nog maar 1 ding hoef te doen om een gelicenceerd gebruiker te worden van deze telescoop. Ik weet al dat ik in maart-april terug mag komen omdat Gilles, mijn begeleider in Montreal, een run gaat doen van 6 weken, en geen zin heeft om dit alleen doen. Daarnaast vroeg Betsy of ik ook niet in januari terug kon komen, maar aangezien ik dan bezoek heb wordt dat misschien lastig. Ik vind het wel lachen, maar misschien denk ik daar over enkele volledig heldere nachten wel anders over!
Het is machting om te zien hoe ze de data verkrijgen die ik tot nu toe heb gebruikt. En wat er allemaal bij komt kijken. En dat het LANGE dagen, of eigenlijk nachten, zijn. Maar Suzanna, diegene die me nu gezelschap houdt (ze is Engels, maar woont tegenwoordig in Duitsland) en ik kunnen het prima vinden en gelukkig heeft geen van ons beide chocolade of koekjes meegenomen :p
Oja pap, ik zit dus niet op Kitt Peak... In deze omgeving staan een hoop telescopen. Tucson ligt in een plat stuk woestijn omringt door bergen. Aan elke kant zijn wel enkele telescopen te vinden. Mount Bigalow is te vinden op: 32 24' 59.3" N. Lat en 110 44' 04.3" W Lon en is onderdeel van de St. Catalina bergketen. Kan je me zien zwaaien? :)
Ik heb nog geen tijd of geen licht gehad om foto's te maken, maar ik hoop dat de volgende plaatjes toch een beetje een indruk geven van waar ik me momenteel bevind.
de 61 inch telescoop in zijn huisje
En de buitenkant. De grote dome is de 61 inch, de kleine is de Smith telescope.
En het uitzicht.
De vlucht naar Chicago ging goed, niets speciaals, het vliegveld is een stuk drukker dan het vliegveld in Montreal en gelukkig hebben ze ook hier weer een starbucks. Dat mag ik wel! Strakjes het tweede deel van mijn reis en dan hoop ik weer eens de zon te kunnen zien.
De man naast mij in de vlucht van Chicago naar Tucson was volgens mij een beetje van de kaart. Een half uur na het begin van de vlucht vraagt hij me: ga jij ook naar Tucson? Nee, tuurljk niet, ik stap halverwege uit... Maar ach, we kunnen niet allemaal zo slim zijn!
Nu, ruim 2 dagen later, kan ik zeggen dat ik netjes ben aangekomen in Tucson, Arizona. Het hotel was 3 minuten van het vliegveld af, de eerste nacht is rustig verlopen al moest ik me mentaal en lichamelijk toch wel een beetje voorbereiden op dat wat komen zou gaan. Niet te vroeg gaan slapen en lang uitslapen. Het continentaal ontbijt heb ik dan ook overgeslagen in het hotel en ben direct doorgegaan naar de diner aan de andere kant van de weg om wafels te eten. Ging prima. Niet al te veel later werd ik opgehaald door Betsy Green, werkzaam aan de universiteit van Arizona en diegene die mij uit ging leggen hoe ik vriendjes moet zijn met een telescoop. Na een snelle stop bij de supermarkt en het random dingen in het karretje leggen aangezien we snel moesten vertrekken en ik genoeg eten mee moest nemen om 5 volle dagen op de berg door te brengen zonder boodschappen te kunnen doen, zijn we door gereden naar Mount Bigalow. Thuis van de 61 inch telescoop die we de komende 9 nachten op 1 ster gaan richten:FOPer. De intensiteit van deze ster is variabel in de tijd en het enige wat wij dus doen is kijken wat de intensiteit is op elk punt van de nacht om een mooi plaatje te krijgen van zijn gedrag gedurende al deze dagen. Het allerleukste is dat hij een hele lange tijd erg laag in intensiteit is (zeker 5 dagen) en dan ineens (binnen een paar uur) een factor 100.000 sterker wordt om vervolgens in een dag of 2 af te zakken tot zijn laagste punt om daar weer 5 dagen te blijven. Hij is nu al 4 dagen zwak, dus we hopen dat hij binnenkort omhoog schiet. En natuurlijk dat dit gedurende de nacht gebeurt zodat we het ook kunnen zien gebeuren.
Mijn schema is nu: opstaan om 14.00 uur, dan bij de telescoop gaan kijken of alles ok is, data reduceren, een uurtje buitenspelen (het is prachtig). Vervolgens weer naar de telescoop om voorbereidingen te treffen voor de avond, en zodra de schemer invalt beginnen we (rond een uur of 17.30) totdat we om 5.30 's ochtends de metingen stopzetten, de telescoop weer in zijn begin positie zetten en om 6.00 uur in bed kunnen ploffen. Maar ach, na twee nachten kan ik zeggen dat ik het nog steeds leuk vind, vooral ook omdat ik nog maar 1 ding hoef te doen om een gelicenceerd gebruiker te worden van deze telescoop. Ik weet al dat ik in maart-april terug mag komen omdat Gilles, mijn begeleider in Montreal, een run gaat doen van 6 weken, en geen zin heeft om dit alleen doen. Daarnaast vroeg Betsy of ik ook niet in januari terug kon komen, maar aangezien ik dan bezoek heb wordt dat misschien lastig. Ik vind het wel lachen, maar misschien denk ik daar over enkele volledig heldere nachten wel anders over!
Het is machting om te zien hoe ze de data verkrijgen die ik tot nu toe heb gebruikt. En wat er allemaal bij komt kijken. En dat het LANGE dagen, of eigenlijk nachten, zijn. Maar Suzanna, diegene die me nu gezelschap houdt (ze is Engels, maar woont tegenwoordig in Duitsland) en ik kunnen het prima vinden en gelukkig heeft geen van ons beide chocolade of koekjes meegenomen :p
Oja pap, ik zit dus niet op Kitt Peak... In deze omgeving staan een hoop telescopen. Tucson ligt in een plat stuk woestijn omringt door bergen. Aan elke kant zijn wel enkele telescopen te vinden. Mount Bigalow is te vinden op: 32 24' 59.3" N. Lat en 110 44' 04.3" W Lon en is onderdeel van de St. Catalina bergketen. Kan je me zien zwaaien? :)
Ik heb nog geen tijd of geen licht gehad om foto's te maken, maar ik hoop dat de volgende plaatjes toch een beetje een indruk geven van waar ik me momenteel bevind.
En de buitenkant. De grote dome is de 61 inch, de kleine is de Smith telescope.
En het uitzicht.
zaterdag, november 04, 2006
Raarrr
Hoi hoi, daar zijn we weer!
En wat zijn Canadezen raar. De enige twee programma's op zaterdagavond op de tv zijn ijshockey en figuurschaatsen. Ijs, ijs en ijs! En het het wordt ook nog eens om de 10 minuten onderbroken om reclame te laten zien! En het jammere is dat deze reclamens dan ook niet eens lang genoeg zijn om thee te zetten of naar de wc te gaan, laat staan voor beide! Wie Oprah wel eens kijkt en zich afvraagt waarom ze toch zo vaak zegt: we'll be right back! : Dit is speciaal om mij te vervelen en de reclame in te luiden in de VS en Canada. TE VAAK. En het erge is dat als je af en toe ook een poging waagt om de Franse zenders te kijken, je dezelfe reclames terug ziet. Als er een voice-over op de Engelse versie zat dan zit er nu een Franse voice-over en als er sprekende mensen in zaten, dan zijn deze, en alleen deze mensen, vervangen door Franssprekende. Het blijft maf.
Maar er zijn wel meer maffe dingen in Canada en vooral in Quebec. Ze zijn zo trots op hun stukje Canada dat ze bezig zijn om het geen Canada meer te laten zijn... ik heb nog geen bevredigend antwoord gekregen over hoe ver ze hier al mee zijn.
Daarnaast zijn ze bang om te veel beinvloed te worden door de VS en het Engels dat ze er alles aan doen om dat tegen te gaan. Zo zijn veel van het Engels afkomstige woorden die normaal in het Franse Frans zijn, vervangen door Franse woorden die alleen maar in Quebec worden gebruikt. Voorbeeld: un week-end -> une fin semaine. Een tweede is het stopbord: het zegt geen "stop" maar "arret"
en voor diegene die me niet gelooft dat dit in Frankrijk niet zo is, hier ook het Franse bord:
En dan nog iets, ze hebben hier een metro. In Nederland rijden die dingen (als ze rijden) onder de grond op een rails. Hier rijden ze onder de grond, maar op normale banden... waarom? Geen idee... misschien waren ze in de aanbieding... aangezien ze nu alleen nog maar winterbanden willen (ver)kopen en ze die onder de grond niet nodig hebben. Ik weet het niet. Raarrr.
Evenals het belasting systeem. Alle producten in de winkel hebben een prijs, maar dit is allemaal zonder belasting. Deze wordt bij de kassa extra in rekening gebracht. Levensmiddelen daar hoef je geen extra belasting over te betalen, over chips wel (blijkbaar is dat geen levensmiddel) maar wijn weer niet! Zelfs op een abonnement bij de sportschool moet je extra belasting betalen. Waarom kunnen deze niet gewoon op het prijskaartje zetten?
Maar gelukkig raak je aan al deze dingen gewend.
Over iets meer dan een week ga ik naar Tucson, Arizona om waarnemingen te doen. Niet aan Basje, maar in opdracht van mijn universiteit om eens te zien hoe waarnemingen worden gedaan en Gilles heeft Betsy Green bereidt gevonden om hierin in te wijden. Ben benieuwd.
Zo ik verder met het kijken hoe hard schaatsers op het ijs kunnen vallen, maar eerst nog even deze laatste foto's:
Zonder dat je er erg in hebt trek je dingen over elkaar aan omdat je het koud hebt 's avonds... Hoe moet dat over een maand of twee als het min twintig is? Misschien moet ik Michelin vragen waar ik zo'n pak kan kopen! Misschien krijg ik zelfs wel korting als ik er vier winterbanden bij koop.
en op verzoek: Basje. Het is de middelste ster van de middelste drie.
en een laatste oja, jullie hoeven me geen drop, stroopwafels of andere Nederlandse producten te sturen. Ik heb een Duitste winkel in de buurt gevonden waar ze niet alleen maar Duits spreken maar ook Nederlandse producten verkopen! Lang leve Venco, de Ruyter en Haribo droprollen! Al heb ik de kruidnootjes nog niet gevonden :S
En wat zijn Canadezen raar. De enige twee programma's op zaterdagavond op de tv zijn ijshockey en figuurschaatsen. Ijs, ijs en ijs! En het het wordt ook nog eens om de 10 minuten onderbroken om reclame te laten zien! En het jammere is dat deze reclamens dan ook niet eens lang genoeg zijn om thee te zetten of naar de wc te gaan, laat staan voor beide! Wie Oprah wel eens kijkt en zich afvraagt waarom ze toch zo vaak zegt: we'll be right back! : Dit is speciaal om mij te vervelen en de reclame in te luiden in de VS en Canada. TE VAAK. En het erge is dat als je af en toe ook een poging waagt om de Franse zenders te kijken, je dezelfe reclames terug ziet. Als er een voice-over op de Engelse versie zat dan zit er nu een Franse voice-over en als er sprekende mensen in zaten, dan zijn deze, en alleen deze mensen, vervangen door Franssprekende. Het blijft maf.
Maar er zijn wel meer maffe dingen in Canada en vooral in Quebec. Ze zijn zo trots op hun stukje Canada dat ze bezig zijn om het geen Canada meer te laten zijn... ik heb nog geen bevredigend antwoord gekregen over hoe ver ze hier al mee zijn.
Daarnaast zijn ze bang om te veel beinvloed te worden door de VS en het Engels dat ze er alles aan doen om dat tegen te gaan. Zo zijn veel van het Engels afkomstige woorden die normaal in het Franse Frans zijn, vervangen door Franse woorden die alleen maar in Quebec worden gebruikt. Voorbeeld: un week-end -> une fin semaine. Een tweede is het stopbord: het zegt geen "stop" maar "arret"
en voor diegene die me niet gelooft dat dit in Frankrijk niet zo is, hier ook het Franse bord:
En dan nog iets, ze hebben hier een metro. In Nederland rijden die dingen (als ze rijden) onder de grond op een rails. Hier rijden ze onder de grond, maar op normale banden... waarom? Geen idee... misschien waren ze in de aanbieding... aangezien ze nu alleen nog maar winterbanden willen (ver)kopen en ze die onder de grond niet nodig hebben. Ik weet het niet. Raarrr.
Evenals het belasting systeem. Alle producten in de winkel hebben een prijs, maar dit is allemaal zonder belasting. Deze wordt bij de kassa extra in rekening gebracht. Levensmiddelen daar hoef je geen extra belasting over te betalen, over chips wel (blijkbaar is dat geen levensmiddel) maar wijn weer niet! Zelfs op een abonnement bij de sportschool moet je extra belasting betalen. Waarom kunnen deze niet gewoon op het prijskaartje zetten?
Maar gelukkig raak je aan al deze dingen gewend.
Over iets meer dan een week ga ik naar Tucson, Arizona om waarnemingen te doen. Niet aan Basje, maar in opdracht van mijn universiteit om eens te zien hoe waarnemingen worden gedaan en Gilles heeft Betsy Green bereidt gevonden om hierin in te wijden. Ben benieuwd.
Zo ik verder met het kijken hoe hard schaatsers op het ijs kunnen vallen, maar eerst nog even deze laatste foto's:
Zonder dat je er erg in hebt trek je dingen over elkaar aan omdat je het koud hebt 's avonds... Hoe moet dat over een maand of twee als het min twintig is? Misschien moet ik Michelin vragen waar ik zo'n pak kan kopen! Misschien krijg ik zelfs wel korting als ik er vier winterbanden bij koop.
en op verzoek: Basje. Het is de middelste ster van de middelste drie.
en een laatste oja, jullie hoeven me geen drop, stroopwafels of andere Nederlandse producten te sturen. Ik heb een Duitste winkel in de buurt gevonden waar ze niet alleen maar Duits spreken maar ook Nederlandse producten verkopen! Lang leve Venco, de Ruyter en Haribo droprollen! Al heb ik de kruidnootjes nog niet gevonden :S
Abonneren op:
Posts (Atom)
