Wat is beter dan een witte kerst?

Een witte Sinterklaas natuurlijk! En na 3 pogingen pepernoten bakken heb ik het eindelijk voor elkaar gekregen een eetbare variant te creeeren. De sneeuw was het toefje, al weet ik niet of pepernoten met slagroom een geweldige combinatie is...

Al met al heb ik het best aardig gevierd. Eerst een avondje kleuren: Ik wilde wat studiegenoten uitnodigen om Sinterklaas mee te vieren en vond het niet erg netjes om uitnodigenin kleur uit te printen op het printbudget van de afdeling, dus heb ik maar een kleurplaat 8 keer uitgeprint en 's avonds onder het genot van een warme chocolademelk en speculaasjes (gekocht...) lekker ouderwets zitten kleuren.

Op 5 december zelf heb ik met Andrea en Frederic samen gegeten: pepernoten, marsepijn, speculaas en stroopwafels. Gewoon lekker en gezellig.

Gisteravond was dan het verjaardagsfeestje van onze eigen Sint. Het werd een combinatie van Sint, Nederlands en naar het later bleek ook Quebec toen ik er achter kwam dat gevulde eieren ook erg Quebecs zijn. Florian had een poging gedaan om het concept te omarmen maar had de "did you mean" link op Google gevolgd en was uitgekomen bij:



We hebben een heerlijk avondje gehad, de snoep in de schoenen werd met open armen ontvangen en zijn zelfs tot een Sinterklaas versie van Poker gekomen. Het is percies hetzelfde al zie je niet je eigen kaarten, maar die van de rest:



Het was wel even wennen toen ik terug kwam uit Arizona, van zon en een graad of 25 naar grijs en koud weer. Het kwik is al en paar keer onder de -10 gezakt overdag. De tweede dag dat ik terug was, was het koud, het regende, het hagelde en het waaide, wat het nog kouder maakte. Overal lag ijs aangezien de regen bevroor bij aanraking van ALLES. Het was onmogelijk om mijn paraplu in te klappen toen ik op de uni aankwam , gewoonweg omdat er een laag ijs van een halve centimeter opzat! En iedereen het verzopen katje maar uitlachen en vragen of ik nog steeds zin had in de winter! JA! Maar ik wacht op de sneeuw! Mij krijgen ze niet! En de bomen waren prachtig, geen blaadjes meer, maar elke tak had een laagje ijs van bijna een centimeter op zich waardoor alles schitterde in de straatlantaarns en de lichten van voorbijrijdende autos. Jammer genoeg liet het weer niet toe dat hier foto's van genomen konden worden, zeker niet meer nadat de wind ook nog eens mijn paraplu aan een vroegtijdig overlijden had geholpen. :( en hij had van die vrolijke kleurtjes!

Maar toen het afgelopen zondag begon te sneeuwen was ik weer helemaal blij. Heb bijna dansend over straat gelopen. Heb me ook verbaasd over het gebrek aan enthousiasme bij de Montrealers... Niemand leek in de gaten te hebben dat de stad bedenkt was door, naar mijn standaards, een aanzienlijke laag sneeuw. Geen sneeuwballen gevechten werden gehouden, geen sneeuwpoppen werden gemaakt, alle bussen reden gewoon, niemand keek er op of om van. Valt me toch weer een beetje tegen van de inwoners van de stad die ik momenteel mijn thuis noem.

Langzaam maar zeker begint ook de ster die ik in Arizona heb geobserveerd zijn geheimen prijs te geven. Momenteel nog door me te vertellen wat hij (of zij) vooral niet is, maar dat is ook wat! En ik leer meer en meer over cataclysmische variabelen wat vast ooit nog wel eens van pas komt. CV's zijn systemen bestaande uit 2 sterren, aan het einde van hun leven, die erg dicht om elkaar heen draaien. Ze staan dichter bij elkaar dan de aarde en de zon, en omdat ze ook nog eens ver weg staan kan je ze niet van elkaar onderscheiden en zie je ze als 1 ster! En een van deze twee sterren dumpt zijn materiaal op de ander. De manier waarop dit gebeurt is zeer specifiek en zorgt er voor dat er regelmatig uitbarstingen zijn die de ster veel helderder maakt voor een paar dagen. Het verschil is goed te zien:



De linker kant laat de ster, FO Per, zien terwijl hij rustig een beetje aan bijkomen is van de vorige uitbarsting en in afwachting is van de volgende. De rechter kant is als hij in uitbarsting is! Het verschil is 3.5 magnitudes, een sterrenkunde manier om de lichtsterkte uit te drukken en is afhankelijk van de temperatuur, de radius en de afstand waarop de ster staat. Dit betekend eigenlijk dat de ster bijna 30 keer zo helder is in uitbarsting dan in zijn rust toestand.

Al het werk dat we gedaan hebben, 9 nachten achter elkaar, met werktijden van 6 uur 's avonds tot 6 uur 's ochtends is samen te vatten in 1 enkele grafiek. En aan de ene kant dat voelt goed, wat simpelheid is mooi (zoals Philips altijd beweert). Maar aan de andere kant is het ook een beetje tereurstellend: is dat alles wat we gedaan hebben, heb ik daarvoor mijn nachtrust op gegeven... Wat vinden jullie mening?



Momenteel staat Basje een beetje stil, Gilles is erg druk geweest de afgelopen weken, maar heeft me beloofd maandag te vertellen wat ik nu verder moet doen. Het resultaat van bijna 2 volle weken om zijn aandacht bedelen, maar ik weet dat hij aan me denkt. Gelukkig roddelen mannen net zo veel als vrouwen! En vertellen ze alles net zo veel door. Momenteel is een oud student van Gilles in Montreal en hij had vernomen dat ik ook met hem werkte, en had aan Gilles gevraagd hoe je mijn naam uitsprak. Blijkbaar waren er anderen in de buurt die daar ook een mening over hadden en is het een ware discussie geworden. Het resultaat: Ach, ze doen hun best! Maar in dit gesprek had Gilles ook laten doorschemeren dat hij zich enigzins schaamde voor het geen tijd hebben voor me! Arme man! Ik kan best wat hebben, en vind altijd wel iets om me bezig te houden. Uitslapen is een goede bijvoorbeeld, met de halve EHEF en Astro afdeling in Nijmegen skypen is een tweede, koffiedrinken is ook een goede, en thee, als ik al te veel koffie op heb.

En sinds afgelopen maandag is het verboden om Engels tegen me te praten, dus dat houdt me ook wel bezig. Ik loop continu met woordenboeken en pen en papier over de uni. En anderen hebben nu de hobby gevonden om deze van mij af te nemen om een poging te doen om Nederlandse zinnen te construeren. Wat leuke combinaties oplevert. Het enige wat ze, af en toe, onthouden is de: "Ik ben ..." want de "Ik heet ..." wordt snel een "Ik eet ..." wat mij weer aan het lachen maakt!

Kortom ik vermaak me prima!